Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5076 K.2018/9668

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği ve bu kapsamda davacının kasten öldürmeye yardım suçundan gözaltına alınarak tutuklandığından bahisle tazminat talebinde bulunulduğu dikkate alınarak,

tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/182 Esas – 2012/200 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürmeye yardım suçundan tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda 17.04.2012 tarihinde beraatine karar verildiği, kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanarak 24.06.2013 tarihinde kesinleştiği ve 10.06.2015 tarihinde açılan tazminat davasının beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.