KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/5113 E., 2019/5990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 03/04/2013 tarihli, 2012/22151 Esas, 2013/8423 Karar sayılı ilamı ile “söz konusu taşınmazın Boğaziçi öngörünüm bölgesi içinde, doğal sit alanı kapsamı dışarısında olup, 2. grup eski eser olarak tescilli olduğunun bildirilmesi karşısında, suça konu yerde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, eski eser olduğu bildirilen taşınmazda yapılan inşai müdahale ile, tescilli yapıya verilmiş bir zararın bulunup bulunmadığı hususunun kesin olarak tespiti ile,
zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı hususları gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak sanık hakkında aynı Kanunun 65/b maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi, ” nedeni ile hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, inşaat, arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişi tarafından düzenlenen 29.06.2014 tarihli raporda; anılan uygulamaların tarihi dokuya zarar vermediğinin ancak uygulamaların basit onarım niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında; hükümden sonra,
08/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat hükme verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/5113, K. 2019/5990, 9 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama