Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5186 K.2018/11711

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 25.04.2018 tarihli tevdi kararı uyarınca; süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve sanık müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ...'ın, olay günü gece 00.00 sularında, giriş katında oturan mağdur ...'ın banyo penceresine yanaşarak, duş almakta olan mağdurun çıplak bedenini gizlice izlemesi biçiminde sübut bulan eyleminin, TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle aynı kanunun 3/1. madde ve fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.