Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5387 K.2019/3241

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 05:10 sıralarında, aydınlatması olmayan, alacakaranlık, 4 metre genişliğindeki stabilize iki yönlü yolda, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile direksiyon hakimiyetini kaybederek takla attığı olayda; olaydan 1 saat sonra alınan alkol raporunda sanığın 0,70 promil alkollü olduğu,

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği ve Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0.15 promil azaldığının kabulünün gerekeceği;

somut olayda kaza anı itibari ile sanığın 0,85 promil alkollü olduğu dikkate alındığında, sanığın ve araç içindeki ...’in tüm aşamalardaki savunmasında stabilize yoldaki çukurdan kaçmak istediği sırada direksiyon hakimiyetini kaybettiği, dosya içerisindeki kaza yeri fotoğraflarında ve bilirkişi raporunda yolda çukurların olduğunun görüldüğü, sanığın savunmasının aksine, almış olduğu alkolün verdiği etki ile emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak olmasına rağmen araç kullanarak, bu suretle bilinçli taksirle işlediğine dair dosyaya yansıyan ve itibar edilir nitelikte bir delil bulunmadığı gözetilerek,

eylemi basit taksir ile işlediğinin kabulü ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmaksızın bir hüküm kurulması gerekirken, eylemin bilinçli taksirle işlendiği şeklindeki kabule dayalı olarak sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,