Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5398 K.2018/9005

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, katılan vekilinin ise hükmedilen cezanın yetersiz olduğuna ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının, adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının günlüğü 50 TL'den hesabı sırasında sanığın 38.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hesap hatası sonucu adli para cezasının 37.500 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “ve ...'ın” ibaresinin çıkarılması, aynı fıkradaki “2'şer yıl 6'şar ay” ibaresinin “2 yıl 6 ay” olarak değiştirilmesi,

hükmün 2. fıkrasındaki “2'şer yıl 1'er ay” ibaresinin “2 yıl 1 ay” olarak değiştirilmesi ve yine hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,