Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5710 K.2019/11550

TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanununun 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2012 tarihli ve 2011/404 esas, 2012/129 sayılı kararının 12.03.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 02.02.2014 tarihinde TCK'nın 86. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 05.05.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/300 esas, 2015/408 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Olay tarihinde sanık sürücünün sevk ve idaresinde bulunan aracı ile ana caddeyi takiben doğu istikametine doğru seyir halindeyken; kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiği esnada, kendisine göre sağ tarafta kalan caddeyi takiben kuzey istikametine doğru seyir halinde olan katılan ... ile ...'ın üzerinde bulunduğu tescil plakası bulunmayan motosiklete çarptığı, meydana gelen kaza sonucu katılanların vücutlarında kemik kırığı oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.