Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5978 K.2018/12469

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 28/09/2010 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3-2,62 maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uşak (kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2010 tarihli, 2010/788 esas, 2010/284 sayılı kararının itiraz edilmeden 30/12/2010 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Uşak ( kapatılan ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/03/2014 tarihli, 2013/910 esas,

2014/238 sayılı kararı ile 19/11/2013 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/3-4 maddeleri gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 24/06/2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, 22/12/2010 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine yeniden yapılan yargılamada, sanığa 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesi uyarınca duruşmaya katılmadığı takdirde yokluğunda "daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı" şeklinde ihtarat içerir usulüne uygun çağrı kağıdı gönderilmeden, eksik ihtarat içerir davetiye tebliği ile duruşmada hazır bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,