KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/6030 E., 2018/12499 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 179/3- 2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 301 promil alkollü olarak araç kullanarak kaza yaptığı tespit edilen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Kozan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/06/2014 tarihli ve 2014/223 esas 2014/391 karar sayılı kararının 09/07/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 09/02/2015 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediği ve Kozan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 05/05/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015
tarihli, 2015/338 esas, 2015/534 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/6030, K. 2018/12499, 20 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama