Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/6176 K.2019/11284

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı genişliği 7 metre iki yönlü köy yolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, karşı istikametten ve kısmen sanığın şeridine girerek şerit ihlalinde bulunan sürücü belgesiz ve 247 promil alkollü olan mağdurun idaresindeki tescilsiz motosikletin ön sağ kısımları ile sanığın aracının ön sağ tampon, çamurluk ve ön sağ cam kısımlarıyla çarpıştıkları ve mağdurun ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın motosikleti gördüğünde etkin fren tedbiri almayarak alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşıldığından mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın haksız olduğuna, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın sosyal ve ekonomik durumu,