KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/641 E., 2018/7399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre;
sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, yapılan denetimde 0,94 promil alkollü araç kullandığı tespit edilen, hakkında takdirim indirim uygulanan sanık hakkında “alkollü bir şekilde trafiğe çıkarak başkalarının can ve mal güvenliğini tehlikeye sokan sanığın umursamaz tavrı ile geçmiş sabıkalı hali nazara alındığında bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde herhangi bir müspet kanaat hasıl olmadığından,
sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesinin 5.fıkrasının uygulanmasına gerek görülmeyerek ” şeklindeki gerekçe ile sanığın yeniden suç işleyebileceği yönündeki kanaate ne şekilde varıldığı yeterince açıklanmadan yeterli olmayan ve sabıkası bulunmadığı halde sabıkalı olduğu belirtilen sanık hakkında dosya kapsamı ile de uygun bulunmayan ve yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/641, K. 2018/7399, 3 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama