Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/6412 K.2019/489

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Şakirkaraağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli 2011/89 esas 2012/86 karar sayılı kararının 07.04.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içerisinde 17.11.2014 tarihinde sanığın işlediği “hükümlü ve tutuklunun kaçması” suçu nedeniyle Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/137 esas, 2015/156 karar sayılı ilamı ile 1 ay hapis cezasına ilişkin 05.02.2015 tarihli, kararının 13.02.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Şakirkaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarih,

2015/115 esas – 2015/180 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 2.35 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki araç ile maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.