Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/6431 K.2019/360

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,incelenen dosya kapsamına göre;

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere.

100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesi göz önünde bulundurularak, sanığın kazadan 9 dakika sonraki ölçüme göre 0,98 promil alkollü vaziyette idaresindeki araç ile seyir halindeyken, maddi hasarlı trafik kazasına neden olduğu somut olayda;

yerleşik adli tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 15 promil azaldığı kabul edilmekle, iki ölçüm arasında 9 dakikalık bir zaman farkı olduğundan, sanığın yakalanma anında yaklaşık 100 promil alkollü olduğunun ve bu alkol miktarıyla güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,