KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/707 E., 2019/6940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'un Ege Petrol Türk A.Ş. nin yönetim kurulu başkanı olduğu, ... ve ...'in bu firmaya ait krom çıkarma ocağında dip kuyu açma işinde çalıştıkları, ...'ın vardiya çavuşu, ...'in ise ...'ın yedeği olduğu, 26/10/2010 tarihinde ... ile ...'in kuyu açma işinde çalıştıkları sırada, yük taşıma vincinin halatının boşalması sonucunda, kafesin aşağıya düştüğü, kuyuda çökme meydana geldiği, işçiler .... ve ...'ın üzerine kafes ile birlikte kuyu malzemesinin döküldüğü,
bu nedenle her ikisinin olayda öldüğü kazada, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak iki kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında,
adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/707, K. 2019/6940, 30 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama