Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7093 K.2023/750

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1.Kararı temyiz ettiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Yapılan açık yargılama sonucunda, iddianame, savunma, arama el koyma ve yakalama tutanağı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamında toplanan diğer tüm deliller birlikte değerlendirilip ele alındığında, sanığın 2863 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında bulduğu taşınır bir kültür ve tabiat varlığını mazereti olmaksızın yetkili makamlara bildirimde bulunmayan sanığın aynı Yasanın 67 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haber verme sorumluluğuna aykırı hareket etme suçunu işlediği sabit görüldüğünden sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmasında bulunmuş ise de, sanığın bulduğu sikkelerden bir tanesinin Roma dönemine ait olduğu, dosyada mevcut 14.07.2015 tarihli raporla sabit olduğundan ve sanığın da bulduğu bu sikkeyi kanunda öngörülen süre içerisinde yetkili makamlara bildirme yükümlülüğü bulunduğundan, suçtan kurtulmaya matuf olduğuna kanaat getirilen ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen sanığın savunmasına itibar edilmediği, belirtilmiştir.

2.Sanık savunmasında. "Tarafıma okumuş olduğunuz iddianame içeriğini kabul etmiyorum, ben suça konu sikkeyi ormanda bulmuş ve süs amacıyla kullanmak için işyerime getirmiştim, gerçek mi sahtemi olduğunu da bilmiyorum, bu sikke ile beraber yine 30-35 tane eski para da bulmuştum, bunları da işyerime akvaryuma koymak için getirmiştim, bunların da sahte veya gerçek olduklarını bilmiyordum, kesinlikle suç işleme kastı ile hareket etmedim, suçlamayı kabul etmiyorum,

sormuş olduğunuz şekilde ben suça konu bu sikkenin kültür ve tabiat varlıklarını koruma kanunun kapsamında kaldığını bilmediğim için herhangi bir şekilde yetkili makamlara veya polisi arama lüzumu hissetmedim, böyle bir durumda yetkili makamların aranacağını da bilmiyordum, suç işleme kastım yoktur, suçsuzum beraatimi talep ediyorum, hakkımda ceza verilecek olması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep ederim" demiştir.

3.14.07.2015 tarihli Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen raporda; 1 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, 1 adet ortası delik objenin 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, 33 adet sikkenin ise taklit olup yanıltıcı özelliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4.03.12.2015 tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin davaya katılma talebinde bulunduğu, Mahkemece 16.02.2016 tarihli duruşmada katılma talebinin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü sanığın ... yerinde yapılan aramada, çelik kasa içerisindeki poşette 35 adet tarihi eser olduğu değerlendirilen eser ele geçirildiği, sanığın savunmasında dava konusu eserleri ormanda bulduğunu ve süs amacıyla kullanmak üzere ... yerine getirdiğini beyan ettiği dosya kapsamında, dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadığı,

2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirtilen eser ile taklit eser olup yanıltıcı özellikleri nedeniyle müzede alıkonulması gerektiği belirtilen eserlerin yanıltıcı özelliği nedeniyle 2863 sayılı Kanunun 75 inci maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Gerekçeli karar başlığında katılan kurum olarak "Kültür ve Turizm Bakanlığı" yerine ...'nün gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,