Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7113 K.2019/3547

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/01/2018 tarihli ve 2016/9607 soruşturma, 2018/2042 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Sakarya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/04/2018 tarihli ve 2018/1386 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

soruşturma dosyası kapsamına göre Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 02/12/2017 tarihli ve 5976 karar sayılı raporunda "...kişinin ölümünün Endometrium Adenokarsinomu, bu nedenle yapılan ameliyat ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği,...ameliyat endikasyonunun uygun olduğu, ameliyat sırasında meydana gelen damar yaralanmasının ameliyatın bir komplikasyonu olduğu, kalp ve damar cerrahisi tarafından müdahale edildiği, damar onarımının uygun tetkikle, uygun sürede ve uygun cerrahi materyalle yapıldığı cihetle, Kalp ve Damar Cerrahisi Uzmanı Doktor ...'e atfı kabil kusur bulunmadığı,

Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanları Doktor ... ve Doktor ...'in ameliyattaki görevlerinin, ameliyatı yapan hekimleri asiste etmek olduğu, ameliyat kararının verilmesinde ve ameliyatın yönlendirilmesinde etkilerinin olmadığı, ameliyat öncesinde ve sonrasında kişinin tedavisine katılmadıkları cihetle Doktor ... ve Doktor ...'e atfı kabil kusur bulunmadığı..." hususlarının mütala edildiği, her ne kadar Adlî Tıp Kurumunun anılan raporu gereğince de taksirle ölüme neden olma suçu açısından şüphelilerin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmışsa da, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi,

hâkimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu,

somut olayda Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 30/10/2017 tarihli ve 4848 karar sayılı yazısıyla dosyada eksik olduğu görülen müteveffanın tedavisine ilişkin tüm tıbbî belgelerin asılları ya da okunaklı suretlerinin Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden temin edilerek gönderilmesinin istenildiği, istenilen belgelerin Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 01/12/2017 e-imza tarihli ve 24404279-641.03.99 sayılı yazı ekinde gönderildiği ve 06/12/2017 tarihinde sisteme tarandığı,

anılan belgeler gönderilmeksizin ve incelenmeksizin Adlî Tıp 1. İhtisas Kurulunca 02/12/2017 tarihli ve 5976 karar sayılı raporun düzenlendiği anlaşılmakla, Adlî Tıp 1. İhtisas Kurulundan alınan raporun eksik inceme sonrası verildiği ve uyuşmazlığa ışık tutacak nitelikte bulunmadığı ve Adlî Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınması gerektiği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 67. maddesinin beşinci fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere söz konusu Adlî Tıp Raporunun tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçeleriyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02/10/2018 gün ve 94660652-105-54-8547-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/10/2018 gün ve 2018/81722 sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 29.05.2017 ve 30.10.2017 tarihli yazılarıyla dosyada eksik olduğu görülen müteveffanın tedavisine ilişkin tüm tıbbi belgelerin asılları ya da okunaklı suretlerinin Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden temin edilerek gönderilmesinin istenildiği, istenilen belgelerin Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 01.12.2017 e-imza tarihli ve 24404279-641.03.99 sayılı yazı ekinde gönderildiği ve 06.12.2017 tarihinde sisteme tarandığı,

Adlî Tıp 1. İhtisas Kurulunca 02.12.2017 tarihli ve 5976 karar sayılı raporun kalp ve damar cerrahi uzmanı görüş ve katılımı olmadan düzenlendiği görülmekle.

30.10.2017 tarihinde istenilen evrakların Adli Tıp Kurulu tarafından değerlendirilip değerlendirilmediği hususunda şüpheye düşüldüğü, anılan raporun her iki tarihte istenen evrakların temin edilmesinden sonra düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi, ilgili evrakların incelenmesi sonucu düzenlenmiş ise ölenle ilgili tıbbi evrakların kalp ve damar cerrahi uzmanı tarafından incelenerek rapor alınması gerektiği; raporun 30.10.2017 tarihli yazıyla talep edilen tıbbi evraklar incelenmeden düzenlendiğinin tespit edilmesi halinde ise;

bu kez kalp ve damar cerrahi uzmanının da katılımı sağlanarak ve tüm tıbbi evrakların incelenerek yeniden Adli Tıp 1. İhtisas Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,