KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/7299 E., 2019/12062 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- a) Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
b) Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat
Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...'un mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... ...'in beraatine ilişkin hüküm, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanık ... ...'in idaresindeki araçla meskun mahal dışındaki, bölünmüş, 2 şeritli, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki, asfalt kaplama ve kuru yolda seyir halindeyken, arkasından gelen katılan sanık ...'un idaresindeki araçla sanık ... ...'in aracına çarpması neticesinde sanık ... ile aynı araçta bulunan katılan ...'nın kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan sanık ...'un ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda;
A) Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü bakımından yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL.
Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL.
Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 02.03.2016 tarihinde verilen 3000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından katılan sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/7299, K. 2019/12062, 23 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama