Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7378 K.2019/2182

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarih ve 2013/324 Esas ve 2015/193 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 18.09.2018 gün ve 2016/ 12436 esas, 2018/8307 karar sayılı kararıyla “.... inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanığın , kendisine ait inşaat şirketinde müteahhit olarak görev yaptığı,

çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile inşaat mesleğinin icrasında bulunmaktan 3 ay süre ile yasaklanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ve hüküm fıkrasından TCK’nın 53/6. maddesi ile ilgili bölümün çıkarılması...” suretiyle oy çokluğu ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesini müteakip,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, özetle; ".... müteahhitlik yapan kişilerin bir yapı müteahhidi yetki belgesi numarası alması gerektiğine ilişkin hükmü gereği müteahhittin yetki belgesi olmadan yapı müteahhitliği yapma imkanı bulunmadığı ve sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanma olanağı bulunduğu gözetilmeden sanık hakkında yasaklama kararının hüküm fıkrasından çıkartılmasının isabetli olmadığı....” gerekçesiyle itiraz edilmekle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkra uyarınca yapılan incelemede;