Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/743 K.2018/5731

Dava tarihi : 18/04/2013 Hüküm : Manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat talebine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 671,99 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/198 esas, 2012/546 karar sayı ve 01/11/2012 tarihli kararı ile davacı lehine 40.320,00 TL maddi tazminat ödenmesine karar verildiği belirtilmiş olunması karşısında, davacının tazmin edilebilir gerçek bir maddi zararının olmaması nedeniyle, maddi tazminat talebinin reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kararın davalı taraf yönünden kesin olması gerekçesi ile bozma nedeni yapılamamış, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davalı vekilinin temyizinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/2 maddesinde düzenlenen katılma yolu ile temyiz vasfında olmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı vekili açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;