KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/7558 E., 2019/2687 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/3-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarih, 2014/306 esas, 2014/248 karar sayılı, 09.10.2014 tarihinde kesinleşmesi yapılan kararını müteakip denetim süresi içerisinde 05.05.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,
hükmün 26/02/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2016 tarihli ve 2016/193 esas – 2016/469 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 155 promil alkollü olarak araç kullandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/7558, K. 2019/2687, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama