KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/7922 E., 2019/2929 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2010/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/304 Esas, 2010/1 Karar sayılı ilamının 14/02/2011 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamında infaza ilişkin bir bilgi bulunmadığı, bu şekilde söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/216 Esas, 2009/148 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin sekizinci paragrafındaki "Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/304 esas 2010/1 karar sayılı ilamı ile TCK 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl 16 ay hapis cezası aldığı,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/7922, K. 2019/2929, 4 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama