Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8035 K.2019/4048

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/06/2018 tarih ve 2018/1064 soruşturma, 2018/332 Esas 2018/331 sayılı iddianamenin iadesine dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarih ve 2018/332 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarih ve 2018/795 D.iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, önünde bulunan müştekinin kullandığı motorsiklete çarpması sonucu, trafik kazasının meydana geldiği, sanığın 2,33 promil alkollü olduğunun saptandığı, müştekinin olay nedeniyle basit tıbbî müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve sanıktan şikâyetçi olduğu olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği,

bu maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise müştekinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alınarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1. maddesi gereğince temel cezanın tayin edileceği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluşmadığı düşünüldüğü takdirde ise, taksirle yaralama suçunun şikâyete tâbi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğu, somut dosya kapsamına göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığa ve müştekiye uzlaştırma teklifinde bulunulmadığı,

5271 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği, dolayısıyla itirazın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kocaeli 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarih ve 2018/795 D.iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20/11/2018 gün ve 94660652-105-41-11761-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 01/03/2016 tarihli ve 2015/4097 esas, 2016/3289 sayılı kararında “…..Türk Ceza Kanununun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179/3. maddesinde alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre;

tehlikeli eylemin zarara yol açması halinde Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu- tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması,

ancak kovuşturma şartı olan şikâyetin gerçekleşmemesi ya da şikâyetten vazgeçme nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın Türk Ceza Kanununun 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının gerektiği…..” şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda müştekinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, taksirle yaralama suçunun ise şikâyete tâbi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğu, dosya kapsamına göre soruşturma aşamasında şüpheliye ve müştekiye uzlaştırma teklifinde bulunulmadığı,

5271 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği, dolayısıyla itirazın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden;