Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8044 K.2019/2453

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2009 tarihli 2008/34 - 2009/126 sayılı kararı ile, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK'nın 62, 53. maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyizi üzerine Dairemizin 04/07/2013 tarihli kararıyla 5237 sayılı TCK'nıın 7/2 maddesi uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlenerek,

sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulması üzerine, Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2013/300 - 2013/412 sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 28/01/2014 tarihinde kesinleştiği ve belirtilen tarih itibariyle beş yıllık denetim süresi başladığından 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 16/03/2014 tarihinde hakaret suçunu işlediği sabit kabul edilerek,

Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2014/267 – 2015 311 sayılı kararıyla kesin nitelikte mahkumiyetine hükmedildiği, sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden, anılan suçu işlediği 16/03/2014 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 21/04/2009 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, inceleme tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,