Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/810 K.2019/9289

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...'nin beraatine, sanık ... 'nun ise mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “1.” bendinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde ise;

Katılan ... ve ...'in kendilerine yöneltilen uzlaşma teklifine olumsuz yanıt vermesi ve 5271 sayılı CMK'nın 253/7. maddesinde “Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir.” şeklindeki düzenleme karşısında tebliğnamedeki bozma talep eden görüşe iştirak edilememiştir