Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8129 K.2019/4178

2-Tehdit suçundan TCK’nın 106/1-2. cümle, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3-Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.

23.10.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 1800 TL ve 600 TL'den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında düzenlenen 10.11.2014 tarihli, 2014/5691 numaralı iddianame ile sanığın katılan ...’a karşı 31.10.2014 tarihinde işlediği iddia edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu ile yine sanık hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.11.2014 tarihli,

2014/5543 numaralı iddianame ile sanığın katılan ...’a karşı 13.10.2014 tarihinde işlediği iddia edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının konusunun katılana ait resimlerin facebook hesabından paylaşılması olduğu ve 10.11.2014 tarihli iddianameye konu suç tarihinin 05.11.2014 tarihli iddianame düzenlenmeden önce işlendiği bu hali ile sanığın eyleminin 05.11.2014 tarihli iddianameye konu olan ve Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1000 esas,

2015/77 karar sayılı kararına konu suçun tekrarı niteliğinde olduğu ve sanık hakkında hukuki kesinti olmadan işlenmiş olması nedeniyle TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın eyleminin yeni bir suç olduğu kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,