Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8180 K.2019/7225

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir'de yaşayan 39 yaşındaki mağdur ...'nın, 2014 yılı Temmuz ayında, ailesini ziyaret için memleketi Zonguldak'a geldiğinde, komşuları olan sanık ...'ı tesadüfen çarşıda görüp, sanığın annesinin ölümünden dolayı ona başsağlığı dilediği, aynı gün sanığın, mağdura, facebook adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden arkadaşlık isteği ve “Bugün güneş senin için doğsun, aramak istersen telefonum.” şeklinde mesaj gönderdiği, sanığın mesajından rahatsızlık duyan mağdurun, sanık tarafından gönderilen mesajı silip, sanığı engelleyerek,

kendisiyle iletişim kurmasına izin vermemesine rağmen farklı facebook hesaplarından mağdura arkadaşlık istekleri göndermeye devam eden ve mağdura ait facebook hesabından mağdurun ölen kız kardeşinin resmini ele geçiren sanığın, mağdurun ölen kız kardeşinin resmini profil resmi olarak kullandığı facebook hesabından, 10.09.2014 tarihinde, “çok güzel tatlısın bebeğim.”, “aşkım, bitanem, İzmir'e gelecem, ben sensiz yaşamaya hiç canım kalmadı.” şeklinde mesajlar göndermeye devam ettiği olayda;

Sanığın ikrarı ve dosya kapsamına göre; sanığa yüklenen zincirleme şekilde cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarının sübut bulduğuna ve yasal unsurlarının oluştuğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın isnat edilen eylemleri mağduru sevdiği için gerçekleştirmiş olması ve suç işleme kastıyla hareket etmemesi nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa cinsel taciz suçundan dolayı TCK'nın 105/1, 43/1. madde ve fıkraları gereğince belirlenen 4 ay 15 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. madde ve fıkrası gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 3 ay 22 gün hapis cezası hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı 3 ay 7 gün hapis cezası hükmolunarak, eksik ceza tayini,

2- Sanığın, mağdura yönelik 2014 yılı Temmuz ayında başlayan cinsel taciz eylemlerini, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde açtığı hesaplardan mesaj göndermek suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığa hükmedilen cezada, 6545 sayılı Kanunun 61. maddesi ile değiştirilen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 105/2-d madde, fıkra ve bendi gereğince ½ oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde cinsel taciz suçundan dolayı eksik ceza tayini,

3- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı hükmedilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğuna, aynı maddenin 3. fıkrası da nazara alınarak hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli, 2008/11-250-2009/13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği; ayrıca, CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün, sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, hükmedilen hapis cezalarının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin düzenlemeye göre daha lehe olduğu nazara alınıp, sübutu kabul edilen suçlardan dolayı mağdurun maddi bir zararının tespit edilmemesi ve sanığın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında, dosyada mevcut adli sicil ve arşiv kaydı sorgulamasına ilişkin 24.04.2015 tarihli belge içeriğinden sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

mahkemece yeniden suç işlemeyeceği kanaatine ulaşıldığına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından tayin olunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarları yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına, 12.06.2019 tarihinde hükmün 2 numaralı bendi yönünden oyçokluğu ile diğerleri yönünden oybirliğiyle karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Karar sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup, 2. Nolu bendde suç vasfı değil, ağırlaştırıcı sebep olarak bozma kararı verildiğinden sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.