Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8272 K.2019/1697

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dava tarihinin 26/06/2015 olduğunun gözetilmeyerek karar başlığında hatalı şekilde 20/07/2015 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, ve davacı tarafça hükmolunacak maddi ve manevi tazminata dava tarihinden faiz işletilmesi talebinde bulunulduğu halde hükmolunan tazminatlara 20/07/2015 tarihinden faiz işletilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı, dava dilekçesinde 3.000 TL maddi tazminat talebinin bulunmasına rağmen taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak bu miktardan fazla şekilde 3.237.92 TL maddi tazminata hükmolunması,