Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/83 K.2020/7243

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Adana Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kurulunun 23.06.1997 tarihli 2831 ve 2832 sayılı kararları ile 1. ve 3. derece sit alanı olarak tescil edilip koruma altına alınan Adalet 1 ve Adalet 2 isimli höyüklerinde tarımsal faaliyet çerçevesinde sürmek suretiyle tahrip ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında.

01.12.2011 tarihli müze müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen raporda; yerinde yapılan incelemede Adalet I ve Adalet II höyükleri üzerinde yapılan tarımsal faaliyet nedeniyle her iki höyükte de büyük tahribatlar oluştuğu belirtildiği, 03.02.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutağında Adalet I ve Adalet II höyüklerinin Göktepe köyü sınırları içerisinde olduğu, Adalet I höyüğünün etrafındaki arazilerin TİGEM işletmesine ait devlet arazisi olduğu, bu arazilerin TİGEM de görevli memurlar tarafından sürülmüş olduğu, ancak ürün ekili olmadığı, höyüğün eteklerinin kısmen sürülmüş olduğunun görüldüğü,

Adalet II höyüğündeki incelemede ise höyük olarak belirtilen tepeciğin üzerinde bir adet mezarın olduğu, höyüğün üzerindeki mezar çevresi hairç tamamının sürülerek buğday ekili olduğu, köy muhtarı olan ... beyanından höyüğü ...’ın sürdüğünün tespit edildiğinin belirtildiği, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen arkeolog bilirkişi raporunda; höyüklerin 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiği, tapularına eski eser şerhi konulduğu, 1999 yılına kadar höyükler üzerinde tarımsal faaliyet yapılmasına izin verilirken Koruma Yüksek Kurulunun 1999 tarihli kararı ile höyük ve tümülüslerde tarımsal faaliyetin yasaklandığı,

dava konusu höyük üzerinde buğday ekiminin olduğu ve hasadın yeni toplanmış olduğu, buğday anızının bulunduğu arazide yapılan yüzey araştırmasında yüzeyde bol miktarda Roma dönemi seramik malzemeye rastlandığı, ekim öncesi yapılan sürüm ile birlikte höyüğün oldukça alçaldığının belirtildiği, ziraat ve kadastro bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda; dava konusu taşınmazın tapu kaydında Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, höyük cinsinde olduğu, taşınmazın bitişiğinde ve yakınlarında tarım arazileri mevcut olduğu, keşif esnasında taşınmaz üzerinde buğday ekilmiş ve hasadının yapılmış olduğu,

taşınmazın birçok bölümünde zirai faaliyetin uygulandığı, taşınmaz üzerinde tarım arazisi olarak kullanılan alanların kısmen höyük alanı içinde kaldığı, tarım arazisi olarak kullanılmaları nedeniyle tahrip edilmiş olabileceğinin belirtildiği, sanığın savunmasında dava konusu höyükleri sürmediğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği,

sanığın oğlu olan tanık ...’ın beyanında sanığın savunmasını doğrulayarak babasının ilgisinin bulunmadığını, kendisinin de höyüklerin olduğu tepeyi değil tabanını sürdüğünü belirttiği, UYAP’ta yapılan incelemede aynı olayla ilgili olarak ... hakkında Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 20157/197 E.- 2016/10 K. sayılı karar ile 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK’nın 62, 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL apc ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararı itirazın reddi üzerine 17.08.2016 tarihinde kesinleştiği, muhtar olan diğer tanık Ahmet Çifçiler’in aşamalardaki beyanında çevreden edindiği bilgiye göre höyükleri sanık ...’in sürdüğünü duyduğunu belirttiği ve görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı dikkete alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.