KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/8317 E., 2019/7736 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, şantaj, cinsel taciz
- Hükümler
- 1- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve şantaj suçlarından dolayı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma
2- Cinsel taciz suçundan dolayı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, şantaj ve cinsel taciz suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, şantaj ve cinsel taciz suçlarından TCK’nın 136/1, 107/2, 105/1. madde ve fıkraları gereğince cezalandırılmasının talep edildiği 31.03.2015 tarihli iddianamede; “...Mağdurenin şüpheliyle internet üzerinden tanıştığı, ısrarla kendisiyle görüşmek isteyen şüpheliyi reddettiği, ancak kendisini ailesine zarar vereceğinden bahisle tehdit ederek baskı altına aldığı ve bunun sonucunda mağdurenin şüpheliyle bir hafta kadar internet üzerinden konuştuğu, konuşmaların cinsel içerikli olduğu,
şüphelinin mağdureye, ailesine zarar vereceğini söyleyerek baskı uygulamaya devam ettiği ve mağdureyi kendisine çıplak fotoğraflarını göndermeye zorladığı, mağdurenin korkarak bu şekilde şüpheliye çıplak fotoğraflarının olduğu mesaj ve elektronik posta gönderdiği...” biçimindeki ibarelerle sanığın, 18 yaşından küçük olan mağdurun çıplak fotoğraflarını kendisine göndermesini sağladığının iddia edilmiş olması karşısında,
iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında TCK'nın 134. maddesinin 1. fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal ve aynı Kanunun 226. maddesinin 3. fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla,
Katılan vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatıma, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki.
“Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne, TCK'nın 226. maddesinin 3. fıkrasındaki müstehcenlik suçunun cezasının, diğer suçların cezasından daha ağır olmasına ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli, 2015/9 esas, 2015/320 sayılı kararına göre,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/8317, K. 2019/7736, 26 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama