Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8583 K.2019/1650

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda, tazminat davasına esas Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/13674 soruşturma sayılı dosyası üzerinden verilen 05/11/2015 tarihli kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın, müştekisine tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise karara karşı itirazda bulunulup bulunulmadığın, bahse konu kararın kesinleşip kesinleşmediği açıklığa kavuşturulmadan, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’949,07’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak ‘’1.061,01’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,