Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8614 K.2019/4722

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/130 esas, 2017/447 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2018 tarihli ve 2018/42 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/1. maddesinde yer alan "(1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir." ile anılan Kanun'un 325. maddesinde yer alan "(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde,

bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.(2) (Değişik fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.27.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki düzenlemeler ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/10/2016 tarihli ve 2016/5539 esas, 2016/13189 karar sayılı ilamında yer alan "...katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

katılan lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden anılan karara yönelik itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden...BOZULMASINA" şeklinde açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda katılanların kendilerini vekil ile temsil ettirdiği ve sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği nazara alındığında, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 07.12.2018 gün ve 94660652-105-55-8572-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2018 gün ve 2018/102694 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tali kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/130 esas, 2017/447 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılanlar ..., Nazlı Özel ve Barış Özel vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı ve katılanlar lehine vekalet ücreti verilmediği hususlarındaki itirazı üzerine,

itiraz mercii Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarihli ve 2018/42 değişik iş sayılı kararı ile “Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarih, 2017/130 esas, 2017/447 karar sayılı kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından itirazın reddine” karar verildiği, katılanlar vekilinin itiraz merciinin ret kararı ile kesinleşen hükmün, kanun yararına bozulması talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce yalnızca vekalet ücreti verilmesi hususunda Kanun Yararına Bozma yoluna gidildiği,