Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/951 K.2019/8938

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 04.12.2015 tarihli hükme yönelik 10.12.2015 tarihinde UYAP üzerinden e-imzalı şekilde temyiz talebinde bulunduğunun ve başvurunun süresinde olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, katılan vekilinin ise suçun bilinçli taksirle işlendiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün B-4 ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,