Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10014 K.2021/2657

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının sağ ön kısmı ile, gidiş yönüne göre sağından gelen katılan ...'un idaresindeki motosikletin ön kısmına çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak, asli kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; dosya kapsamı gözetildiğinde mahkemece oluşa uygun şekilde kusur durumunun belirlendiği,

yine mahkemece TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun şekilde ceza tayini yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarına yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,