Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10052 K.2021/3818

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 17:30 sıralarında, 1,14 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile yanında yolcu olarak bulunan mağdur ... ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile birlikte meskun mahalde, 7 metre genişliğindeki bölünmüş asfalt kaplama il yolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, önüne çıkan köpeğe çarpmamak için kontrolsüzce sola manevra yapmasından sonra direksiyon hakimiyetini kaybederek refüje çıkması ve elektrik direğine çarpması neticesinde, araçta bulunan ... ile ...'ın vefat ettiği, ..., ... ve ...'ın hayati tehlike geçirecek şekilde, mağdur ...'nun ise vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin olayda bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının değiştiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa TCK'nın 85/2. madde ve fıkrası gereğince belirlenen "6 yıl hapis cezasının", aynı Kanunun 22/3. madde ve fıkrası gereğince 1/3 oranında artırılması sonucunda, "8 yıl hapis cezası" olarak hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı "9 yıl hapis cezası" şeklinde hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,