Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10080 K.2021/1064

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde, saat 16:20 sıralarında gündüz vakti, sanık idaresindeki otomobil ile bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, zemini kuru, asfalt yolda seyrederken önünde aynı yönde seyir halinde olan sürücü Mesut idaresindeki motosiklete arkadan çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, motosikletteki yolcunun ise ağır 5 kemik kırığı şeklinde yaralandığı, kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda; sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak,

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, TCK’nın 89/4.maddesi gereği sanık hakkında tayin edilen cezanın hapis cezası olması, sonuç cezanın hapis cezasından adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.