KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/10095 E., 2021/2520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 13:40 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde, iki yönlü düz eğimsiz asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli üç yönlü kavşağa geldiğinde sola doğru dönüş manevrasına başladığında aracının sol yan ön kısımlarına, gerisinden gelen ve düz kaplama çizgisine rağmen solunda karşı yöndeki araçlara ait bölümde kendisini geçmek isteyen katılan sürücünün sevk ve idaresindeki motosikletin ön kısımlarıyla çarpması sonucu, katılanın vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda;
sanığın seyir durumu, kazanın gerçekleşme şekli bir arada değerlendirildiğinde, kaza tespit tutanağı ve trafik bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, bu nedenle mahkemenin beraate ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kusura, sanık ...'ın, katılan ...'ın kullandığı motosikletin, sol taraftan geldiğini görebilecek durumda olmasına, buna rağmen sanığın bulunduğu şeridi değiştirerek sola manevra yapmak suretiyle, motosikletin yolu üzerine çıkarak kazaya neden olduğuna ve bilirkişi raporunda bu durumun dikkate alınmadığına, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın yüklenen suç açısından kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilirken, uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-c maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/10095, K. 2021/2520, 10 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama