Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10301 K.2021/7375

...

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

22.06.2014 günü saat 01.05 sıralarında sanık ..., idaresindeki otobüs ile meskun mahalde, 13 metre genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, asfalt kaplama aydınlatması bulunmayan, zemini yağmur sebebiyle ıslak yolda seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, mevcut hızı ile kavşağa yaklaştığı, kavşağın eşdeğer kollu kavşak olduğunu dikkate almadan sağ taraftan gelen ve ilk geçiş hakkına sahip katılan ...'ın aracına aldığı fren tedbirinin de yetersiz kalması sebebiyle çarptığı, sanığın idaresindeki otobüse ait çarpma öncesi ve sonrası olmak üzere 19 metre fren izi saptandığı,

kaza sebebiyle katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

Taksirle birden fazla kişinin yaralandığı olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında kaldığı ve bu madde uyarınca temel cezanın "6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası" olarak tayini gerekirken, yazılı şekilde temel cezanın TCK'nın 89/1. maddesi gereği tayini ile sonrasında TCK'nın 89/2. ve 89/4. maddeleri uygulanarak cezanın belirlenmesi,