Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10325 K.2021/3785

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü katılan ...’ün sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken karşı istikamette seyreden sanığın sevk ve idaresindeki araçla sola dönüş yaptığı esnada sanığın aracına arkadan çarptığı, her iki tarafın karşı yanın kırmızıda geçtiğini iddia ettiği, kaza nedeniyle katılan ... ile yanında yolcu olarak bulunan katılanlar ... ve ...’ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun, kırmızı ışıkta geçerek bilinçli taksirle hareket ettiğinin tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan yalnızca bir ihlalin (kırmızı ışıkta geçmek) bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,