Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10360 K.2021/3444

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın hakkaniyete uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka nolu otomobil ile yerleşim yeri içinde bulunan azami hız limitinin 50 km olduğu, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, cadde üzerinde seyri esnasında dönel kavşağa geldiğinde kendi istikametine göre sağından gelen trafiği kontrol etmeksizin yoluna devam ederek sağ taraftan gelenkatılan sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobilin sol yanına çarpması sonucu, sanğın asli kusurlu olarak katılan sürücü ... ve aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, katılan küçük ... ise yüz bölgesinden niteliği bilinmeyen şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda;

1)Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında katılan küçük ...'ün yüz bölgesi sınırları içerisindeki yaralanmasına ilişkin ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 18.11.2015 tarihli raporda; muayene edilen hastanın kati raporunun olay tarihinden 6 ay sonra Adli Tıp Polikliniğince verilmesi gerektiğinin belirtildiği buna rağmen belirtilen eksiklik giderilmeden söz konusu rapora istinaden sanık hakkında hüküm tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, ilgili raporun hüküm kurmaya yetecek nitelikte olmadığı,

her ne kadar yaralanmanın niteliği suç vasfını etkilemeyecek olsa da temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulması açısından, belirtilen süre beklenip mevcut yaralanmanın niteliğinin saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

2) Hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi uyarınca denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine karar verilmemesi,

3)CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde ''Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar'' ın gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş olmasına rağmen, somut olayda lehe hüküm talebinde bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılmaması,