Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1043 K.2019/11501

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya

incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/197-2014/143 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek suçundan beraatine hükmedildiği, hükmün davacı yönünden temyiz edilmeyerek 04/04/2014 tarihinde kesinleştiği, davacının belirtilen dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 21/03/2013-18/07/2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5/8/2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı, bu kapsamda davacı lehine kabul edilen tazminat miktarı dikkate alınarak, nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,