Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10467 K.2020/6549

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ‘’16/02/2009’’ olan dava tarihi yerine 10/11/2008’’ olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacı vekilininsair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2011 gün, 2009/56 -2011/326 sayılı ilamı ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 gün, 2013/400 -2013/397 sayılı ilamı ile davacı lehine 6.105,00 TL maddi tazminata hükmedilip, bu hükmün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu hükümle verilen tazminat miktarının davalı lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bu oranın üzerinde maddi tazminata hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün birinci fıkrasının, “ Mahkememizin 31/10/2013 gün, 2013/400 -2013/397 sayılı ilamı ile davacı lehine 6.105,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş olması ve bu hükmün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olduğundan bu hükümle verilen miktarın davalı lehine usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek,