Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10549 K.2021/4058

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki kamyonetle, meskun mahalde, gündüz vakti, eğimli, iki yönlü, yerde düz devamlı yol çizgisi bulunan asfalt kaplama il yolunda seyrederken, kendisine hitap eden sollama yasağı levhasına karşın, arka sol taraftaki trafik akışını kontrol etmeksizin, aniden önündeki aracı sollamaya çıktığı esnada, sol şeritte hemen arkasında sanığın aracını sollamaya çıkmış idaresindeki otomobilin ön kısımlarıyla, kamyonetin arka kısmına çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybeden Hasan'ın idaresindeki aracıyla taklalar atmasıyla, sanığın asli kusuruyla otomobilde yolcu bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Kendisine hitap eden sollama yasağı levhasına karşın, arka sol taraftaki trafik akışını kontrol etmeksizin, aniden önündeki aracı sollamaya çıkarak kazaya sebebiyet veren sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin ve sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yazılı biçimde ihtarat yapılması,