Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10567 K.2021/4674

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışı, sathi kaplama yolda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile dönel kavşağa geldiği esnada, bölünmüş yolda düz seyreden katılanların bulunduğu otomobilin geçişini beklemeden tali yoldan dönel kavşağa giriş yapması nedeniyle çarpışmaları neticesinde beş katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, geçiş önceliğine uymaması nedeniyle asli kusurlu olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin ve bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının "D" bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 10 ay 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği,