KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/10676 E., 2019/10568 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlilkeye sokma
- Hüküm
- 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 500-TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Bartın Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2009 tarih, 2008/1005 esas, 2009/709 karar sayılı, 27.07.2009 tarihinde kesinleşmesi yapılan kararını müteakip denetim süresi içerisinde 28.09.2012 tarihinde kişilerin huzur ve sükünunü bozma suçunu işlediği ve Bartın Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,
hükmün 14/01/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2016 tarihli ve 2016/217 esas - 2016/749 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 233 promil alkollü olarak araç kullandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/10676, K. 2019/10568, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama