Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10729 K.2019/10588

Sanık ... hakkında; Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm ile sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık müdafiinin, sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 17/06/2015 tarihli süre tutum dilekçesinde yalnızca sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunduğu, 02/07/2015 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkındaki hüküm ile birlikte beraat eden sanık ... yönünden vekalet ücreti talebinde bulunarak temyiz istemini süresinden sonra genişlettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık müdafiine, 17/06/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 02/07/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık müdafiinin, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel cezanın 240 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim uygulanırken, cezanın 200 gün karşılığı adli para cezası yerine 180 gün olarak belirlenmesi ve böylece netice cezanın "8000 TL" yerine "7200 TL" olarak eksik tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.