Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10770 K.2021/5835

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23.45 sıralarında, sanık ...'in idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 9,5 metre genişliğinde, bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplamalı yolda, gece vakti kontrolsüz ve tedbirsiz vaziyette iki şeridi birden kullanması sebebiyle seyrine göre yolun sağınki yoldan kavşağa giren katılan ...'ın idaresindeki otomobilin sol arka ve sol yan kısımlarına, kamyonetinin sağ ön kısımları ile çarptığı, ... ile aracında bulunan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, kaza sonrasında sanığın olay yerinden kaçtığı olayda, sanığın tam kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kabulü ve mahkumiyetine ilişkin uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılıp, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, alt sınırdan eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.