Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10816 K.2021/4308

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 08:10 sıralarında, katılan sürücünün sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde, bölünmüş iki ... yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiği sırada sanık ...'nin sevk ve idaresindeki çekicinin hatalı şerit değiştirmesi nedeniyle, katılanın aracını sıkıştırarak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu aydınlatma direğine çarpması şeklinde meydana gelen olayda; katılan sürücü ...'ün hayati tehlike geçirmeyecek ve vücudunda kırık meydana gelecek şekilde ve aynı araçta yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın ise, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç isminin "taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma" yazılması gerekirken, "Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma" olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanın sair temyiz itirazlarına reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen 10 ay hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-... Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa değil katılana ait sürücü belgesi bilgilerine yer verilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan ''kullanılan araç" ibaresinin hükümden çıkartılması,

hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen cezanın 5237 Sayılı TCK'nın 49. maddesinin (2). fıkrasında tarif edilen kısa süreli hapis cezası olması sebebiyle; sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, 5237 Sayılı TCK'nın 50. maddesinin (1). fıkrası (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdiren bir gün karşılığı olarak belirlenen 20.-TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin paragrafında yer alan "... Trafik Tescil Şube Müdürlüğü tarafından verilen 49995 belge nolu" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine, "... ...