Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10902 K.2021/6979

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan hapis ihtaratına hükümde yer verilmemesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde bulunan, azami hız limitinin 50 km olduğu, bir şerit gidiş, iki şerit geliş yönlü toplam üç şeritli, iki yönlü, yol şerit çizgisi ile azami hız limiti ve virajlı yola ilişkin uyarı barındıran trafik işaret ve levhalarının bulunduğu asfalt kaplama yolda Bilecik istikametinden Vezirhan istikametine seyri esnasında virajlı yol kesimine geldiğinde virajı almaya çalışırken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile şerit ihlalinde bulunarak karşı istikametten kendi şeridi üzerinde ilerleyen katılan ...'in sevk ve idaresindeki otomobile ön kısmından çarpması sonucu,

katılan sürücü ...'in hayati tehlikeye sebebiyet verecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara olan etkisi orta (2) derece olacak şekilde, katılanın aracında yolcu koltuğunda bulunan ...'in hayati tehlikeye sebebiyet verecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde, bir diğer yolcu ...'in ise hayati tehlikeye sebebiyet vermez, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara olan etkisi ağır (4) derece olacak nitelikte yaralanmalarına asli kusuru ile neden olduğu olayda;