Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10924 K.2021/4307

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 09:45 sıralarında, sürücü belgesiz sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, iki yönlü eğimli, virajlı asfalt kaplama yolda seyri sırasında, olay yerine geldiğinde, ön ilerisinde seyretmekte olan ölen sürücünün sevk ve idaresindeki römork takılı traktörü geçmek isterken, aracının ön sağ tekerleğinin traktörün römorkunun sol arka tekerleğine çarpması sonucu traktörün yoldan çıkarak şarampole devrilmesi neticesi sürücü ...'nun vefat ettiği, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusuru bulunmadığına, dosya kapsamındaki raporların gerçeği yansıtmadığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,