Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11024 K.2021/2671

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık idaresindeki otomobiliyle, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, kaza mahalli olan yaya geçidini 25 metre geçtikten sonraki mevkiiye geldiğinde, seyrine göre solundan sağına doğru karşıdaki otobüs durağında bekleyen otobüse yetişmek üzere yine kendisi gibi karşıya geçmek üzere bekleyen iki tanığın ifade ettiği şekilde orta refüjden aniden, kontrolsüzce kaplamaya giren yayaya 1,5 metre mesafede aracının sol ön kısmıyla çarpmasıyla, katılanın vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasında sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen sanık hakkındaki beraat hükmüne suçun unsurları oluşmadığından bahisle CMK'nın 223/2-a maddesi dayanak yapılmak suretiyle, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,