Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11129 K.2020/7298

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 05/8/2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak, davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Gerekçeli karar başlığında, dava ve dava tarihi yerine, suç, suç tarihi ve suç yeri ibarelerine yer verilmesi, mahallince düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Tazminat davasının dayanağı olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2011 tarihli ve 2008/194 esas, 2011/28 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının ruhsat sahibi olduğu araca, sürücüsü olan .... ve araçta yakalanan akaryakıtın sahibi şirket yetkilileri sanıklar ... hakkında 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suçta kullanıldığı iddiasıyla 05.08.2006 tarihinde el konulduğu ve sanıklar hakkında ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2011 tarih ve 2008/194 Esas, 2011/28 Karar sayılı kararıyla beraatlerine karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30/12/2013 tarih ve 2013/2824 Esas 2013/25411 Karar sayılı ilamı neticesinde sanıklar hakkında verilen beraat kararının kesinleştiği, sanıklar hakkındaki beraat kararı ile birlikte aracın davacı ruhsat sahibine iadesine karar verildiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 43.054,75 TL maddi tazminatın haksız el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, CMK’nın 141/1-j maddesi gereğince elkonulan aracın “zamanında geri verilmemesi” nedeniyle davacının uğradığı maddi zarar tespit edilerek bu miktarın maddi tazminat olarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 12.600,00 TL maddi tazminatın haksız el koyma tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.